باغ انگلیسی :
- سبکی از باغ است که در اوایل قرن 18 در انگلستان پدیدار شد. این سبک منظره ای ایده آل از طبیعت را ارائه می کند.
- سبک انگلیسی با غیر رسمی بودن ساختار مشخص می شود. در این سبک توجه بر روی طبیعی بودن و استفاده از گیاهان محلی و بومی می باشد.
- باغ انگلیسی جز سبک های کلاسیک محسوب می شود که در آن از مسیرهای پرپیچ و خم با گل های سرسبز به وجود آمده اند تا سبک غیررسمی تری به فضا بدهند.
- در سبکهای قدیمی تر استفاده از مجسمه ها مرسوم بوده اما سبک جدیدی که در حال توسعه است کمتر این موارد دیده می شود.
- در شیوه قدیمی و سنتی باغسازی با سبک انگلیسی از خطای چشم در کاشت درختان و ترکیب رنگها استفاده میشدهاست.
- در این سبک تمرکز بیشتر روی درختچه ها با ارتفاع متفاوت و ترکیبی از تخته سنگ، گل های بوته ای و پوششی با تنوع رنگ می باشد .
- چمن فرش مجزا جز نقاط متمرکز بوده و امکان راه رفتن و نشستن روی آن را فراهم می کند. تپه ماهور و اختلاف سطح از شاخصه های این طرح می باشد.
- سازه های جذاب باغ و ایده های هنری حیاط ویژگی بارز سبک انگلیسی هستند و به تقویت جنبه های هندسی فضا کمک میکنند.
- در این سبک استفاده از حوض های سنتی ، آبنما و فواره کوچک مرسوم است. همچنین با استفاده از پرچین ها مرزها و مناطق مختلف باغ را مشخص می کنند.
- عناصر قدیمی مانند کوزه های عتیقه و ساعت های آفتابی نیز در این سبک دیده می شود. مصالح استفاده شده در این سبک سنگ، آجر و شن می باشد تا حالت قدیمی و سنتی را به فضا بدهد.
گیاهانی که در این سبک استفاده می شود شامل : سدروس لبنانی ، درخت لاله ، ماگنولیای تابستانه ، یاس خوشه ای ، نارون آمریکایی ، ختمی ، زبان در قفا ، گل صد تومانی ، انواع رز ، ادریسی ، اسطوخودوس ، آنوترا ، تاج الملوک ، شاهپسند خزنده و .... می باشد.
.jpg)